Kaaman
I thank the person who gave a like to the first 3 parts of the story.
நீராடல்
மொட்டை சடங்கு முடிந்ததும், பாட்டி குருக்கள் அவர்களை ஆலமரத்தடிக்கு அருகிலிருந்த கிணற்றை நோக்கிச் சைகை செய்தார்.
பாட்டி குருக்கள்: குழந்தைகளா, இப்போ ரெண்டு பேரும் அந்தக் கிணத்துல நல்லா குளிச்சிட்டு வாங்க. இந்த மொட்டையோட அருமை, அதுக்கு அப்புறம்தான் முழுமையாகும்.
சேதுவும் வர்ஷனாவும் ஒருவருக்கொருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். மொட்டை போட்டதால் ஏற்பட்ட லேசான கூச்சத்தை மீறி, ஒரு புத்துணர்ச்சியுடன் கிணற்றை நோக்கி நடந்தனர். கிணற்றிலிருந்து உறைந்த குளிர்ந்த நீர் அவர்களைப் புத்துயிர் பெறச் செய்தது. தலைக்கு ஊற்றியதும், உடலில் படிந்த அத்தனை களைப்பும், கவலையும் நீங்குவது போல் உணர்ந்தனர். மனது லேசானது.
குளித்து முடித்ததும், இருவரும் புதிய ஆடைகளை அணிந்துகொண்டனர். சேது ஒரு புதிய வெண்மையான வேட்டியும், அதற்குப் பொருத்தமான சட்டையும் அணிந்திருந்தார். வர்ஷனா, ஒரு பிரகாசமான மஞ்சள் நிற பட்டுப்புடவையில் மின்னினாள். மொட்டையடித்த தலையுடன் மஞ்சள் புடவையில் அவள் மிகவும் வித்தியாசமாக, ஆனால் தெய்வீகமாகத் தெரிந்தாள்.
பாட்டி குருக்களின் இறுதி ஆசி
புதிய ஆடைகளுடன் அவர்கள் மீண்டும் பாட்டி குருக்களிடம் வந்தனர். பாட்டி குருக்கள் வர்ஷனாவின் மொட்டையடித்த தலையை அன்புடன் தொட்டு, கண்களை மூடிக்கொண்டார். சில நிமிடங்கள் அப்படியே தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்தார். அவர் கண்களைத் திறந்ததும், அவரது முகத்தில் ஒருவித நிறைவு தெரிந்தது.
பாட்டி குருக்கள்: (வர்ஷனாவின் மொட்டையடித்த தலையைத் தடவிக்கொண்டே) நீங்க ரெண்டு பேரும் ரொம்ப நம்பிக்கையோட இந்த சடங்கை செஞ்சிருக்கீங்க. உங்க தியாகம் வீண் போகாது. குலதெய்வம் கண்டிப்பா உங்கள் வேண்டுதலை ஏத்துக்கும். நீங்க மனசுல நினைச்சது சீக்கிரமே நடக்கும்.
பின்னர், வர்ஷனையின் முந்தானையில் கட்டப்பட்டிருந்த கூந்தல் முடிச்சைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
பாட்டி குருக்கள்: வர்ஷு, இப்போ இந்த மயிரை, கோவில் பக்கத்துல இருக்கிற ஆத்துல போய், தியாகமா அர்ப்பணிச்சிடு. ஒரு குடம் தண்ணி எடுத்துட்டுப் போய், ஆத்துல இந்த முடிச்சைக் கரைச்சுடு. இது உங்க வேண்டுதலோட கடைசி படி.
வர்ஷனா தலையசைத்து, அந்தப் புனிதமான காரியத்தைச் செய்யத் தயாரானாள்.
கோவில் பூஜை
பாட்டி குருக்களிடம் ஆசி பெற்றுக்கொண்டு, வர்ஷனா முந்தானையில் கட்டிய கூந்தல் முடிச்சுடன் ஆற்றுக்குச் சென்றாள். சேதுவும் அவளுடன் சென்றார். ஆற்றில் அந்த கூந்தல் முடிச்சை மெதுவாகக் கரைத்து, அதைத் தங்கள் தியாகத்தின் அடையாளமாக நீரோட்டத்தில் விட்டனர்.
பின்னர், இருவரும் மீண்டும் கோவிலுக்குத் திரும்பினர். இப்போது அவர்கள் உடல் சுத்தமாகவும், மனம் புதிய நம்பிக்கையாலும் நிறைந்திருந்தது. கருவறைக்குள் நுழைந்து, குலதெய்வத்தை மனம் உருக வேண்டினர். குருக்கள் அவர்களுக்கு சிறப்பு பூஜை செய்தார். அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் பிரசாதத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, அமைதியான மனதுடன் கோவிலை விட்டு வெளியேறினர். அவர்களின் வாழ்வில் ஒரு புதிய அத்தியாயம் தொடங்கியதாக உணர்ந்தனர்.
வீடு நோக்கிய பயணம்: ஒரு புதிய அத்தியாயம்
கோவில் சடங்குகள் அனைத்தும் இனிதே முடிந்தன. மனம் நிறைந்த நிம்மதியுடனும், புதிய நம்பிக்கையுடனும் வர்ஷனாவும் சேதுவும் தங்கள் காரில் ஏறினர். பாட்டி குருக்களிடம் விடைபெறும் முன், பாட்டி குருக்கள் வர்ஷனாவின் காதருகில் ஏதோ ஒன்றைக் கிசுகிசுத்தார். அது சேதுவுக்குக் கேட்கவில்லை. வர்ஷனா புன்னகையுடன் தலையசைத்தாள்.
சேது காரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார். வர்ஷனா ஜன்னல் வழியாக வெளியே தெரிந்த பசுமையான காட்சிகளை வெற்று மனதுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். மெதுவாக, அவளது கை தானாகவே சேதுவின் மொட்டையடித்த தலையைத் தொட்டது.
வர்ஷனா: (மெதுவாக, சேதுவின் தலையை வருடிக் கொண்டே) சேது… உங்க தலை இப்போ எவ்வளவு மிருதுவா இருக்கு தெரியுமா?
சேது சிரித்தார். “ஆமா வர்ஷு, எனக்கும் ஒருமாதிரி புதுசா இருக்கு,” என்றார்.
வர்ஷனா: (அவள் விரல்கள் அவரது மொட்டையடித்த உச்சந்தலையில் மென்மையாக அசைந்தன) நிஜமாவே சொல்றேன், உங்க மொட்டை உங்களுக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கு. ஒரு ராஜா போல இருக்கீங்க. இந்தப் புது தோற்றம்… ரொம்ப நல்லா இருக்கு சேது.
சேது: (சிரிப்புடன், தன் ஒரு கையால் வர்ஷனாவின் மொட்டையடித்த தலையைத் தடவிக் கொண்டே) அப்படின்னா… வர்ஷு… உன் மொட்டையும் உனக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கு. ஒரு தேவதையைப் போல இருக்க. இந்த மஞ்சள் புடவைக்கும், இந்த மொட்டைக்கும்… அடடா… செம பொருத்தம்!
வர்ஷனா: (சிரித்தாள், அவள் முகம் சிவந்தது) ஆமாம், தெரியுது. ஆனா… (அவள் விரல்கள் சேதுவின் மொட்டையடித்த தலையில் இன்னும் துணிச்சலாக அசைந்தன) இந்த மொட்டை தலைக்குன்னே பிறந்த மாதிரி இருக்கு உங்களுக்கு. இங்க பாருங்களேன்… (அவள் தனது விரலால் சேதுவின் தலையின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை கிண்டலாகத் தடவினாள்) இந்த இடம் கொஞ்சம் மொழுமொழுன்னு இருக்கே… நல்லா வெண்ணெய் தடவின மாதிரி இருக்கு.
சேது சிரித்தார். “ஹேய், என்ன வர்ஷு? என்னைக் கலாய்க்க ஆரம்பிச்சுட்டியா? ரொம்ப கொழுப்பு ஏறிடுச்சா?” என்றார்.
வர்ஷனா: (கிண்டல் குறையாமல்) ஆமாங்க… கொழுப்பு தான்! (அவள் தனது கட்டை விரலால் அவரது தலையின் ஒரு பகுதியை வட்டமாகத் தடவினாள்) இப்படி ஒரு மொழுமொழுன்னு இருக்க தலையைத் தடவிக் கொடுக்கிறதுக்கே ஒரு தனி சுகம் இருக்குங்க. இனிமே நைட்ல உங்களுக்கு மசாஜ் பண்ணவே வேண்டாம் போல. இந்த தலையை தடவினாலே போதும்.
சேது புன்னகைத்தார். அவரது கன்னங்களில் ஒரு குறும்புத்தனம் படர்ந்தது. வர்ஷனா தொடர்ந்து அவர் தலையைத் தடவிக்கொண்டே இருந்தாள், இப்போது அவள் விரல்களில் ஒருவித குறும்பும் கலந்திருந்தது.
சேது: (சிரித்துக்கொண்டே) ரொம்ப என்ஜாய் பண்ற போல இருக்கே? என்ன வர்ஷு, முதல் தடவையா எனக்கு மொட்டை போட்டதும் இவ்வளவு குஷி ஆகிட்டயா?
வர்ஷனா: (தலையைச் சாய்த்து, புன்னகையுடன்) ஆமாங்க… ரொம்பவே குஷிதான். யார் கண்டா, உங்க தலை முடி வளர்றதுக்குள்ள நம்ம வீட்டுக்கு ஒரு செல்லக்குட்டி வந்துடலாம்! அப்புறம், இந்த மொட்டையோடவே இருப்பீங்க போல.
சேது சிரித்துக்கொண்டே, தன் மற்றொரு கையால் வர்ஷனாவின் தலையை வருடிக் கொடுத்தார்.
சேது: நீ வேற! சரி சரி, இப்போ நீ என் தலையைத் தடவி என்ஜாய் பண்றேல்ல… நானும் உன் தலையைத் தடவி என்ஜாய் பண்றேன்.
சேதுவின் விரல்கள் வர்ஷனாவின் மொட்டையடித்த உச்சந்தலையில் மெதுவாக அசைந்தன.
சேது: (குறும்புடன்) உன் தலையும் என்னமா பளபளன்னு இருக்கு! இங்க பாரு… (அவள் தலையின் ஒரு பகுதியைத் தடவி) சின்ன குழந்தைகளுக்கு மொட்டை போடும்போது இப்படித்தான் மென்மையா இருக்கும். இனிமே நீயும் என் செல்லக்குட்டிதான்!
வர்ஷனா: (சற்று நேரம் அமைதிக்குப் பிறகு, சேதுவின் கைகளில் மெதுவாகத் தன் கையை வைத்தாள். பின்னர், அவரது தலையைத் தொட்டு, மென்மையாக வருடினாள்) சேது…
சேது: (அவளைப் பார்க்காமலேயே) என்ன வர்ஷு?
வர்ஷனா: (அவரது மொட்டையடித்த தலையை மென்மையாகத் தடவிக்கொடுத்தாள். விரல்கள் அந்த மென்மையான பரப்பில் ஊர்ந்து சென்றன) நீங்க மொட்டையோட ரொம்ப நல்லா இருக்கீங்க சேது. ஒரு மாதிரி… புதுசா, அழகா இருக்கு. ரொம்பப் பொருந்திப் போயிருக்கு.
சேது: (சிரித்துக்கொண்டே) அப்படியா? எனக்குத் தெரியாதே! இவ்வளவு நாள் இதை ஏன் சொல்லாம வச்சிருந்த?
வர்ஷனா: (மேலும் அவரது தலையைத் தடவிக்கொடுத்தாள், குரலில் ஒரு குறும்பான சிரிப்பு) ஹ்ம்ம்… மொட்டை போட்டதுக்கு அப்புறம்தான் தெரிஞ்சுது! இப்போ பாருங்க, தலையைத் தடவ எவ்வளவு சௌகரியமா இருக்கு! கூந்தல் இருந்தா இப்படித் தடவ முடியாதே.
சேதுவும் சிரித்துக்கொண்டே தனது ஒரு கையை நீட்டி வர்ஷனாவின் மொட்டையடித்த தலையை மெதுவாகத் தடவிக்கொடுத்தார்.
சேது: நீயும் தான் வர்ஷு. மொட்டையோட ரொம்ப அம்சமா இருக்க. ஒரு தேவதை மாதிரி இருக்க.
வர்ஷனா: (சிரித்தாள், பின்னர் அவரது மொட்டையடித்த தலையைத் தடவுவதை நிறுத்தாமல், சற்று அழுத்தி, குறும்பாக விரல்களால் கீறினாள்) தேவதையா? ஆனா, இப்போ நீங்கதான் எனக்கு தேவதை! இங்க பாருங்க… (அவரது தலையில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தை விரலால் குத்தினாள்) இந்த இடம் ஒருமாதிரி இருக்கு.
சேது: (சிரிப்புடன்) ஆமா, ஆமா… அங்கதான் கொஞ்சமா முடி இருக்கு. பாவம், அதுங்களும் தனியா மாட்டிக்கிச்சு.
வர்ஷனா: (குறும்புடன் சிரித்தாள், அவரது தலையில் மேலும் அழுத்தித் தடவிக்கொண்டே) ச்சே! என்ன சேது இப்படி? மொட்டை போட்டா முழுசா போட வேண்டாமா? இது என்ன இப்படி… புசுபுசுன்னு ஒரு குட்டி முடி மட்டும் இருக்கு!
சேதுவின் சிரிப்பொலி காரில் எதிரொலித்தது. வர்ஷனாவின் குறும்பான வார்த்தைகள் அவருக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தன. அவள் தொடர்ந்து அவரது தலையை விதவிதமாகத் தடவி, அழுத்தி, சில சமயம் கிள்ளி, சில சமயம் தட்டி என குறும்பு செய்ய ஆரம்பிக்க, சேதுவும் அதைப் பெரிதும் ரசித்தார்.
சேது: (சிரித்துக்கொண்டே) ஹேய் வர்ஷு! வண்டில போயிட்டு இருக்கோம். என்ன பண்ற? அட சும்மா இரு. தலையில முடி இல்லைனு ரொம்பப் பண்ணாத!
வர்ஷனா: (சிரித்துக்கொண்டே) அதான் முடி இல்லையே! நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க? முடி இருந்தா இழுப்பேன். இப்போ ஒண்ணும் பண்ண முடியாது. ஹாஹா! இங்க பாருங்க… (அவரது பின் தலையைத் தட்டி) இங்கெல்லாம் எவ்வளவு மொழுமொழுன்னு இருக்கு! ஆனா அந்த குடுமி… அதான் கொஞ்சம் உறுத்துது. ஏன் சேது அதை மட்டும் விட சொன்னாங்க?
சேது: (சிரித்துக்கொண்டே) எனக்குக் கூடத் தெரியல. ஆனா, பாட்டி சொன்னா சரியா இருக்கும். நீ உன் குடுமியைப் பாரு. உனக்குத்தான் எவ்வளவு நீளமா இருக்கு! அதை இழுக்கவா?
அவள் சேதுவின் மொட்டையடித்த தலையைத் தடவிக்கொண்டே குறும்பாகவும், அன்பாகவும் பேச, சேதுவும் அந்த புதிய அத்தியாயத்தை, புதிய உறவை, புதிய வாழ்க்கையை மகிழ்வுடன் அனுபவித்தார். அவர்களின் இந்த நீண்ட பயணம், உடல் ரீதியான மாற்றங்களைத் தாண்டி, மனரீதியாகவும் அவர்களை இன்னும் நெருக்கமாக்கியது.
I thank the readers who took time to read this story. catch up with the next part…..
