Kaaman
இல்லம் திரும்பியதும்
கோவிலில் இருந்து வீடு திரும்பியதும், வர்ஷனாவும் சேதுவும் புத்துணர்ச்சியுடன் காணப்பட்டனர். கார் வீட்டை அடைந்ததும், அவர்கள் இருவரும் நேராக பூஜை அறைக்குச் சென்றனர். கோவிலில் பெற்ற பிரசாதத்தை பக்திப் பெருக்குடன் சுவாமி படங்களுக்கு முன்னால் வைத்தனர். சாம்பிராணி புகையிட்டு, கண்களை மூடி ஆழ்ந்த பிரார்த்தனையில் ஈடுபட்டனர். தங்களின் வேண்டுதலை ஏற்ற குலதெய்வத்திற்கு மனமுருக நன்றி தெரிவித்தனர். மொட்டையடித்த தலையுடன் அவர்கள் இருவரும் பிரார்த்தனை செய்த விதம், ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் தொடங்குவதற்கான மன உறுதியையும், நம்பிக்கையையும் வெளிப்படுத்தியது.
அன்பான இரவு உணவு
பிரார்த்தனை முடிந்ததும், வர்ஷனா இரவு உணவுக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்ய ஆரம்பித்தாள். அன்றும் வழக்கம் போல் அவள்தான் சமைத்தாள். ஆனால், அந்த உணவில் ஒரு தனிப்பட்ட அன்பு கலந்திருந்தது. ஒவ்வொரு காய்கறியையும் நறுக்கும்போதும், ஒவ்வொரு மசாலாவையும் சேர்க்கும்போதும் அவளது விரல்களில் ஒருவித பக்தி உணர்வு தொற்றிக்கொண்டது.
இரவு உணவு மேசையில் அமர்ந்ததும், உணவின் மணம் வீடே கமகமத்தது. சேது முதல் கவளத்தைச் சுவைத்ததும், “வாவ் வர்ஷு! இன்னைக்கு சமையல் ரொம்ப நல்லா இருக்கு!” என்று பாராட்டினார்.
வர்ஷனா: (புன்னகையுடன்) ஆமா சேது. இன்னைக்கு எனக்கு ரொம்ப மனசு நிறைவா இருக்கு. அதான் போல.
சேது: (சிரித்துக்கொண்டே) அப்போ இனிமே குலதெய்வம் கோவிலுக்கு அடிக்கடி போயிட்டு வந்துடலாமா? சமையல் சூப்பரா இருக்கும்!
வர்ஷனா: (சிரித்தாள்) சும்மா இருங்க! ஆனா நிஜமாவே, இன்னைக்கு நாள் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது. ஒரு புது உலகத்துக்குள்ள வந்த மாதிரி இருக்கு.
சேது: ஆமா வர்ஷு. எனக்கும் அப்படித்தான் தோணுது. ஒரு பெரிய பாரம் இறங்கின மாதிரி இருக்கு.
வர்ஷனா: (தலையை வருடிக்கொண்டே) மொட்டை போட்டதுக்கு அப்புறம் ஒரு மாதிரி புத்துணர்ச்சியா இருக்கு சேது. உடம்பெல்லாம் லேசான மாதிரி இருக்கு. மனசு சுத்தமான மாதிரி இருக்கு. இந்த சடங்கு நம்ம மனசுல இருந்த அத்தனை கஷ்டங்களையும் போக்கிடுச்சுனு நினைக்கிறேன். நான் இவ்வளவு தூரம் நம்பி, இவ்வளவு பெரிய தியாகம் செஞ்சது வீண் போகாது சேது. எனக்கு உள்ளுக்குள்ள ஒரு நம்பிக்கை பொங்குது. கண்டிப்பா நல்லது நடக்கும்.
சேது: (வர்ஷனாவின் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு) ஆமா வர்ஷு. நீ சொல்றது உண்மை. உன் நம்பிக்கைதான் எனக்குப் பெரிய பலம். இன்னைக்குக் கோவில்ல இருந்து வந்ததுல இருந்து எனக்கும் ஒருவித நிம்மதியா இருக்கு. நீ என்னோட துணையா இருக்கும்போது, எதுக்கும் பயம் இல்ல.
அவர்கள் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் கண்கலங்காமல் பார்த்துக் கொண்டனர். அந்த இரவு உணவு, வெறும் உடலுக்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்தை மட்டுமல்லாமல், அவர்களின் ஆத்மாவுக்கும் அமைதியையும், நம்பிக்கையையும் அளித்தது.
அந்தரங்கக் குறும்பு பேச்சு
அன்று இரவு, இனிமையான இரவு உணவு முடிந்ததும், வர்ஷனாவும் சேதுவும் படுக்கையறைக்குச் சென்றனர். படுக்கையில் அமர்ந்திருந்த வர்ஷனாவை சேது அணைத்துக் கொண்டார். அவளது மொட்டையடித்த தலையை மென்மையாக வருடினார்.
சேது: (மெதுவாக) வர்ஷு… ஒரு விஷயம் கேட்கணும்னு தோணுச்சு. கோவில்ல இருந்து கிளம்பும்போது பாட்டி குருக்கள் உன் காதுல ஏதோ சொன்னாங்களே… என்ன அது? என்கிட்ட சொல்ல மாட்டியா?
வர்ஷனா சட்டென்று வெட்கப்பட்டாள். அவள் கன்னங்களில் லேசாகச் சிவப்பேறியது. கண்களைச் சேதுவிடம் இருந்து விலக்கி, தலையைக் கவிழ்ந்துகொண்டாள்.
வர்ஷனா: (சற்றுத் தயக்கத்துடன், குரல் தழுதழுக்க) அது… அது வந்து சேது… அது ஒரு… ஒரு சடங்கு… ஒரு முறை…
சேது: (அவளது வெட்கத்தைப் பார்த்து ரசித்தபடி, மேலும் ஆர்வம் மேலிட) சடங்கா? என்ன சடங்கு? என்கிட்ட ஏன் சொல்லத் தயங்குற? சொல்லு வர்ஷு.
வர்ஷனா: (மேலும் வெட்கப்பட்டு, சேதுவின் தோளில் சாய்ந்து) இல்ல சேது… அது… ரொம்ப… ரொம்ப தனிப்பட்ட விஷயம். எப்படிச் சொல்றதுன்னு தெரியல.
சேது: (அவளைத் தன் பக்கம் திருப்பி, முகத்தைப் பார்த்தபடி) எவ்வளவு தனிப்பட்ட விஷயம்னாலும் என்கிட்ட சொல்லலாம் வர்ஷு. சொல்லு… என்ன சொன்னாங்க ?
சேதுவின் தொடர்ச்சியான கேள்விகள் வர்ஷனாவை மேலும் வெட்கப்படுத்தின. அவள் நாணத்தால் தலைகுனிந்து கொண்டாள், ஆனால் அவளது கன்னங்கள் இன்னும் சிவந்திருந்தன. அவள் இதழோரம் ஒரு புன்னகை அரும்பியது.
வர்ஷனா: (மிகவும் மெதுவாக, தலையைக் குனிந்தபடி) ஆமாம் சேது… பாட்டி சொன்னாங்க… அது ஒரு… ஒரு சடங்கு மாதிரி சேது. ரெண்டு மாசத்துக்கு, ஒருநாள் விட்டு ஒருநாள் செய்யணும்னு சொன்னாங்க.
சேது: என்னது? ரெண்டு மாசத்துக்கா? ஒருநாள் விட்டு ஒரு நாளா? என்ன சடங்கு வர்ஷு? என்கிட்ட சொல்லு. இப்போ என்ன தயக்கம்?
வர்ஷனாவின் வெட்கம் அதிகரித்தது. அவளது முகம் முழுதும் சிவந்து, கண்களைச் சிமிட்டினாள். ஆனால், அவளது கண்களில் ஒருவித குறும்பும், எதிர்பார்ப்பும் மின்னியது.
சேதுவின் விடாத கேள்விகளும், வர்ஷனாவின் வெட்கமும் கலந்த அந்த தருணம், ஒருவித குறும்பான நெருக்கத்தை உருவாக்கியது. வர்ஷனா ஒரு பெருமூச்சு விட்டாள். அவளது வெட்கம் ஒரு கட்டத்தில் உற்சாகமாக மாறியது. அவள் மெதுவாகச் சேதுவின் கண்களைப் பார்த்தாள். அவளது கண்களில் ஒருவித குறும்பும், காதலும் மின்னின.
வர்ஷனா: (குரல் நடுங்கியபடி, ஆனால் தெளிவுடன், வார்த்தைக்கு வார்த்தை திக்கித் தடுமாறி) பாட்டி சொன்னாங்க சேது… இன்னையிலிருந்து, நாம ரெண்டு பேரும்… ஒருநாள் விட்டு ஒருநாள்… நம்மளோட அக்குள் பகுதிகள்ல (armpit), பிறப்புறுப்பு பகுதிகள்ல (pubic), மற்றும் ஆசனவாய்ப் பகுதிகள்ல (rectum) இருக்கிற முடிகளை… நாமளே ஒருத்தருக்கொருத்தர்… மொட்டை போட்டுக்கணும்னு.
சேது அதிர்ந்து போனார். இது முற்றிலும் எதிர்பாராத ஒன்றாக இருந்தது.
வர்ஷனா: (அவர் முகத்தைப் பார்த்து, அவள் தொடர்ந்தாள்) அப்புறம்… தலையில இருக்கிற மொட்டையையும்… தினமும் சுத்தமா வச்சுக்கணும்னு சொன்னாங்க. அதாவது, ஒரு முடி கூட இல்லாம, மொழுமொழுன்னு இருக்கணும்னு.
அவள் சற்று நிறுத்தினாள். சேது அவளைப் பார்த்தபடி, எதுவும் பேசாமல் மௌனமாக இருந்தார்.
வர்ஷனா: (மீண்டும் ஆரம்பித்தாள், இப்போது அவளது குரலில் ஒருவித மயக்கமும், குறும்பும் கலந்திருந்தன) மொட்டை போட்டதுக்கு அப்புறம்… நாம ஒருத்தருக்கொருத்தர்… அந்த மொட்டை போட்ட எல்லாப் பகுதிகள்லயும் சந்தனத்தைப் பூசணும்னு சொன்னாங்க.
அவள் சேதுவின் மொட்டையடித்த தலையில் தன் கைகளை ஓட்டி
வர்ஷனா: (சேதுவின் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தபடி, மேலும் குரல் தணிந்தது) சந்தனம் பூசுனதுக்கு அப்புறம்… நீங்க என்னோட அக்குள், பிறப்புறுப்பு, ஆசனவாய்ப் பகுதிகள்ல முத்தமிடணும்னு சொன்னாங்க. அதே மாதிரி… நான் உங்க அக்குள், பிறப்புறுப்பு, ஆசனவாய்ப் பகுதிகள்ல முத்தமிடணும்னு.
சேதுவின் முகம் சிவந்துபோனது. வர்ஷனா தொடர்ந்தாள்.
வர்ஷனா: (மிகவும் மெதுவாக, கண்களில் காமம் மின்ன) அதுமட்டும் இல்ல சேது… பாட்டி சொன்னாங்க… நான் உங்க ஆணுறுப்புல முத்தமிட்டு… அதை ஒரு வழிபாடா செய்யணும்னு.
இந்த வார்த்தைகள் சேதுவை ஒருவித அதிர்ச்சியுடனும், அதே சமயம் ஒருவித மின்சாரத் தொடுதலுடனும் ஆட்கொண்டது. வர்ஷனாவின் துணிச்சலும், அவளது ஆழ்ந்த நம்பிக்கையும் அவரை மெய்மறக்கச் செய்தன.
வர்ஷனா: (இப்போது அவளது முகத்தில் அப்பட்டமான குறும்பு. அவள் சேதுவின் தலையில் இருந்த குடுமியை மெல்ல தொட்டு இழுத்தாள்) அப்புறம்… நீங்க… என் நீண்ட குடுமி மேல பூக்கள் வைக்கணும்னு சொன்னாங்க. ஒவ்வொரு முறையும்…
அவள் சிரித்தாள். பின்னர் சேதுவின் மொட்டையடித்த தலையை மீண்டும் தடவ ஆரம்பித்தாள்.
வர்ஷனா: (குறும்புடன், அவரது தலையை வேகமாகத் தடவி, குத்தி) ஹ்ம்ம்… இப்போ என் குடுமி மேல பூ வைக்கணும்னு சொன்னதும், உங்க மொட்டை தலை எவ்வளவு மொழுமொழுன்னு இருக்கணும்னு தோணுதா?
சேது ஆவலுடன் அவளைப் பார்த்தார். வர்ஷனா அவன் காதில் மெல்லக் கிசுகிசுத்தாள். அந்தக் கிசுகிசுப்பு சேதுவின் உடலெங்கும் ஒருவித சூட்டைப் பரப்பியது. அவர்களின் கண்கள் காமத்துடன் கலந்த அன்பை வெளிப்படுத்தின. அந்த இரவு, அவர்களின் திருமண வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய, நெருக்கமான அத்தியாயத்தைத் தொடங்கியது.
catch up with the next part….. part 5 where
வர்ஷனாவின் ஆசை: ஒரு புதிய அத்தியாயம்
அவள் சேதுவின் மார்பில் தனது குடுமியை வைத்துத் தேய்த்தாள்.
வர்ஷனா: (குறும்புடன், ஆனால் தீவிரமாக) சேது… நான் உங்களுக்காக… இந்தச் சடங்கை எப்படி செய்யணும்னு ஆசைப்படுறேன் தெரியுமா?.
